Film: De Wachter komt op stoom

Succes hebben kan ook zo z’n problemen geven. De Parkrun, elke zaterdag om 9 uur in het Stadspark, krijgt steeds meer deelnemers. Dus zijn er ook meer vrijwilligers nodig. Victoria die veel doet voor de organisatie van de Parkrun belde link050 op om een vacature te plaatsen en wilde wel geïnterviewd worden. In je eigen tempo De route van 5 kilometer In het Stadspark wordt elke zaterdagochtend in alle vroegte uitgezet. Om precies 9 uur start de meute hardlopers, joggers, wandelaars. Iedereen doet het op z’n eigen tempo. De één arriveert na 18 minuten en de ander na drie kwartier. “Dat maakt niet uit“ zegt Victoria, “we klappen en juichen even hard voor de eersten als voor de laatsten die aankomen. Ik denk elke zaterdag weer van ‘zo dat heb ik maar weer gedaan’”. Meedoen is gratis. Je hoeft je alleen maar de eerste keer aan te melden , laagdrempeliger kan niet. https://youtube.com/shorts/JaHQHvPYIs0 Familiegebeuren Parkrun is een fenomeen dat in Engeland begon en zich vervolgens over de rest van de wereld verspreidde.  Victoria hoorde ervan via een zus in Engeland en ontdekte dat er ook in Groningen een Parkrun was. Haar zoon vond het onmiddellijk fantastisch “Hij rent mee en is tegelijk vrijwilliger. Hij helpt met het uitzetten van de route. Ik vond dat ik dan ook maar mee moest lopen en mijn vader wilde wel komen aanmoedigen. Inmiddels verzorgt mijn vader de koffie en thee voor na de Parkrun.” Het klinkt als een gezellig familie gebeuren. En inderdaad: Victoria vertelt dat ze net had gehoord dat vier vrijwilligers komende zaterdag ook hun dochters meenemen. Een community Want Parkrun is meer dan alleen maar hardlopen, het is ook een community en dat gemeenschapsgevoel is minstens zo belangrijk als het rennen. “De meeste parkruns hebben ergens een cafétje waar ze na afloop heen zouden kunnen gaan. Toen we nog vrij klein waren nam iemand af en toe koffie mee en dat is uitgebreid en nu doet mijn vader het elke week. Anderen dragen bij met een paar pakken koffie of nemen koekjes mee.” Mensen praten dan gezellig met elkaar. “Ik hoor van mensen dat het hun ook een mentale boost geeft, met name na de eenzame coronatijd.” Vrijwilligers Het timen van je tijd  hoort bij de Parkrun. “Het leuke daarvan is dat je na verloop van tijd kan zien of je je tijd aan het verbeteren bent. Het zijn de vrijwilligers die dit doen. Zij scannen je barcode aan het begin en eind van de Parkrun, zonder deze mensen heb je geen evenement. Daarnaast zijn er routeregelaars nodig, die staan vooral bij plekken waar je verkeerd zou kunnen lopen. Omdat we groeien hebben we meer vrijwilligers nodig. Want we hebben niet meer genoeg aan één timekeeper en één barcodescanner.  Niet onbelangrijk is dat er ook vrijwilligers nodig zijn om elkaar aan te moedigen. Dat maakt wat Parkrun is zegt Victoria. Victoria doet veel met social media (zie Stadspark parkrun)  dus mensen die het leuk vinden om filmpjes en foto’s te maken zijn ook heel welkom. Meedoen ? Meer info over de vacature vind je hier Tekst: Jeanet Verveer Beeld: Parkrun

Dubbelop genieten van de sfeer van het Noorderzonfestival? (17 - 27 augustus)  een kijkje achter de schermen nemen? Nieuwe vrienden maken? Wordt vrijwilliger, het festival kan nog wel een paar mensen gebruiken want zonder vrijwilligers geen Noorderzon. Als crewmember kan je kiezen tussen verschillende functies: Horeca, Publieksbegeleiding, Verkoop & info, Techniek en Kinderbegeleiding. Lees hier meer over de inhoud van deze functies. Naast de standaard vrijwilliger functies binnen Noorderzon zoeken ze ook nog mensen voor vaktechnische functies binnen de uitvoering en productie. Het is ook mogelijk deze functies uit te voeren als stagiair (VMBO, MBO, HBO). Het gaat om de functie van Stagemanager, Barhoofd, Event-host, Sitecrew en Backstage-medewerker.

“Ik heb, samen met mijn team Vrijwilligersmanagement wel honderd mensen aangenomen in de acht jaar dat ik als vrijwilliger bij het Rode Kruis werkte. Het is ontzettend leuk om te doen, want je krijgt ze in alle soorten en maten aan tafel en het zijn vaak heel gemotiveerde mensen die prachtige verhalen hebben. Het is het allermooiste als mensen met een glimlach weggaan en je ze ziet denken ‘yes, ik ga hiermee aan de slag.’” Enthousiast en bevlogen Ella Bos, coördinator Vrijwilligersmanagement bij het Rode Kruis, praat enthousiast en bevlogen over haar vrijwilligerswerk voor het Rode Kruis. Ze vertelt ook dat de volgende dag haar laatste werkdag is. “Het is goed dat er af en toe nieuwe mensen zijn om het stokje over te nemen, die met een frisse blik naar de organisatie kunnen kijken” zegt ze. Mooi organisatie Ella ging op zoek naar vrijwilligerswerk toen ze haar baan verloor vanwege een reorganisatie. “Ik heb een gesprekje gehad met Slachtofferhulp maar twijfelde want dat ging erg over de uitvoering en ik ben altijd manager geweest en ben meer van het beleid. Ik vind dat je blij moet worden van vrijwilligerswerk en ben gaan kijken naar wat ik een mooie organisatie vond en kwam zo bij het Rode Kruis terecht. Ik vond daar een vacature die ik leuk vond en dat was het opzetten van een team dat selectie gesprekken met nieuwe vrijwilligers deed en meedenkt over het vrijwilligersbeleid. Ik heb dat team opgebouwd tot wat het nu is. Het is echt een heel mooi team geworden met hele goede mensen die betrokken zijn, goed gemotiveerd en professioneel, alles wat ik graag wou.” Het team Ella heeft het team van onderaf opgebouwd. “Je krijgt hier veel ruimte en vertrouwen om je ideeën uit te werken, dat is het leuke van het Rode Kruis.” Het team waar ze leiding aan geeft heeft twee pijlers: de ene houdt zich vooral bezig met vrijwilligersbeleid, wat is het profiel van onze vrijwilliger, hoe ziet die er in de toekomst uit, waar werken we aan verbeteringen van het vrijwilligersbeleid. De andere poot doet vooral de werving en selectie van de hulpverleners. “Zij kijken of iemand goed gemotiveerd is, of iemand past bij het Rode Kruis en zich aan de gedragscode kan houden, of het iemand is die zich kan inzetten op momenten dat het spannend is.” Ella is trots op haar team, “Groningen is het enige district dat zo’n team heeft, dus dat is wel bijzonder.” Buddy’s en evaluatiegesprekken Vrijwilligers worden goed begeleid. Het team heeft een buddy-systeem opgezet waardoor nieuwe vrijwilligers de eerste maanden worden begeleid door een buddy, zodat ze zich meer thuis gaan voelen. Er zijn evaluatiegesprekken na drie maanden en als een vrijwilliger ermee stopt proberen ze er een ambassadeur van te maken. Dus iemand die anderen enthousiast maakt voor vrijwilligerswerk voor het Rode Kruis. Op de 400 vrijwilligers zijn acht betaalde krachten, ook landelijk is dit de verhouding. Als ik naar Ella luister klinkt het Rode Kruis als een hele professionele organisatie en Ella beaamt dat “Ik was er zelf ook wel een beetje verbaasd over hoe professioneel het Rode Kruis is.” Diversiteit en Inclusie Ella gaat dus afscheid nemen van het Rode Kruis, maar er is nog een zaak waar ze nog een tijdje bij betrokken blijft. Ella: “Eén van de beleidszaken waar we dit jaar mee zijn begonnen is diversiteit en inclusie. Ik hoop dat meer mensen van diverse culturen achtergronden als vrijwilliger bij het Rode Kruis aan de slag willen gaan. Daarvoor heb ik een werkgroep opgezet en daar blijf ik nog een tijdje lid van. In het najaar organiseren we een dag over dit onderwerp.” Naast haar functie als Coördinator Vrijwilligersbeleid heeft ze ook nog altijd extra dingen voor het Rode Kruis gedaan. “Maar” haast ze zich te zeggen “dat hoeft mijn opvolger niet te doen, ik heb altijd veel dingen leuk gevonden, dat is een beetje mijn probleem.” De opvolger En wat kan haar opvolger verwachten? Ella: “Het is een baan die veel zelfstandigheid van je vraagt en je moet het leuk vinden om initiatief te nemen, een proactieve houden is belangrijk. Als je begint raad ik je aan om rustig de tijd te nemen en je te oriënteren. Er zijn altijd mensen die je kunnen begeleiden en je krijgt hele leuke collega’s in een mooie organisatie.” Ben je geïnteresseerd in het vrijwilligers werk en heeft haar enthousiasme je nieuwsgierig gemaakt naar wat voor vrijwilligerswerk je  allemaal nog meer kunt doen bij het Rode Kruis dan vind je op deze plek alle andere vacatures op een rijtje  Tekst: Jeanet Verveer Beeld boven: Ella Bos, uit een fototentoonstelling van Humanitair Oorlogsrecht 'Stories of us'  (2018)