Voor veel nieuwkomers biedt vrijwilligerswerk de kans om te beginnen met hun inburgering voor ze in Nederland mogen werken. Door zich vrijwillig in te zetten kunnen ze kennis maken met de Nederlandse taal en cultuur, zichzelf blijven ontwikkelen en een netwerk opbouwen. Dat deed ook Muhanad. In Syrië behaalde hij een bachelor Rechten aan de Universiteit van Damascus en was hij aansluitend begonnen met een prestigieus studieprogramma in Marketing en Management aan dezelfde universiteit. Maar in 2015 moest hij samen met zijn broer Maan uit Syrië vertrekken en kwamen ze allebei naar Nederland. Na een jaar in verschillende AZC’s te hebben doorgebracht kreeg hij een woning toegewezen in Haren. Zijn universitaire diploma kon in Nederland niet gewaardeerd worden en is hier dus niet geldig. Desondanks heeft Muhanad zijn weg gevonden en raakte hij onder andere via vrijwilligerswerk al snel betrokken bij de buurt. Niet lang nadat hij in Haren kwam wonen raakte hij betrokken bij vrijwilligerswerk, vertelt Muhanad. “Yvonne van Koken en Kletsen benaderde ons en nodigde ons uit voor het diner dat ze met Koken en Kletsen organiseert. Zo gingen Maan en ik daar samen eten.” Koken en Kletsen Multicultureel werd in 2013 opgericht door Yvonne Swiers. Met dit project brengt ze samen met een groep vrijwilligers mensen uit Haren bij elkaar door samen te eten en elkaar echt te ontmoeten. Iedere keer kookt een vrijwillige kok uit een ander land een traditionele maaltijd, bijvoorbeeld uit Turkije, Guinee, Syrië, Sierra Leone of Irak. “Nadat we naar het diner van Koken en Kletsen waren geweest ben ik daar ook vrijwilliger geworden”, gaat Muhanad verder. “Ik help met opruimen, schoonmaken en het weer wegzetten van de stoelen. En ik ga bij mensen aan tafel zitten om ze met elkaar in contact te brengen.” Terwijl Muhanad lessen Nederlands volgde bij het Talencentrum van de Rijksuniversiteit kwam hij in contact met Evert Sulman, het hoofd van de Kwartiermakers. “Evert benaderde me namens Groningen Verwelkomt voor een project dat verschillende mensen met elkaar in contact bracht en eenzaamheid voorkomt. Internationale studenten, nieuwkomers en Nederlanders gingen bijvoorbeeld met elkaar eten en konden elkaar zo ontmoeten en een netwerk opbouwen.” Toen de coronacrisis uitbrak moest er helaas gezocht worden naar andere manieren om elkaar te ontmoeten. “Eerst organiseerden we online ontmoetingen, maar na een tijdje bedacht Evert dat we ook een-op-een wandelingen konden organiseren. Daarom ging ik voor Groningen Verwelkomt op zoek naar mensen met dezelfde interesses. Die konden we dan aan elkaar koppelen zodat ze samen konden gaan wandelen.” Inmiddels is hij gestopt met zijn functie bij Groningen Verwelkomt, maar is nog steeds actief bij Koken en Kletsen. Daarnaast schiet Muhanad af en toe te hulp bij het WIJ-team in Haren. “Ik help daar af en toe als tolk bij Syrische mensen die nog niet zo goed Nederlands spreken. Maar dat is voor mij niet echt vrijwilligerswerk. Ik help gewoon als ik er tijd voor heb.” Al die vrijwillige inzet heeft hem de afgelopen jaren ook veel opgeleverd. “Door vrijwilligerswerk te doen heb ik veel sociale vaardigheden kunnen ontwikkelen en veel geleerd over de Nederlandse cultuur. Ik heb veel contact met de andere vrijwilligers van Koken & Kletsen, maar ook met veel mensen die daar komen als gasten. Zo kom ik veel aardige en empathische mensen tegen die altijd aan anderen denken. Ik vind het altijd fijn om met dat soort mensen te zijn.” Muhanad blijkt zelf ook zo’n empatisch persoon te zijn die graag voor anderen klaarstaat. Dat blijkt niet alleen uit het vrijwilligerswerk dat hij doet, maar ook uit hoe hij zich ontwikkelt op zijn baan bij de Facility Support op de Rijksuniversiteit. “Tijdens mijn werk heb ik ontdekt dat ik goed kan samenwerken en anderen kan begeleiden. Daar wil ik in de toekomst nog meer mee gaan doen.” Dit artikel is ook verschenen in het Magazine Nieuwkomers van de gemeente Groningen. Wil je deze nieuwsbrief ook enkele keren per jaar digitaal ontvangen? Mail dan naar nieuwkomers@groningen.nl .

Sinds 2021 wordt elk jaar Pride Groningen gevierd en de volgende editie staat bijna voor de deur. Op zaterdag 20 juni wordt er gedemonstreerd in een mars door het centrum en feest gevierd op de Grote Markt en andere plekken in de stad. Zoals de meeste evenementen in de stad kan ook dit feest niet georganiseerd worden zonder de inzet van vrijwilligers. Een van hen is Ana Barbosa do Nascimento, die sinds 2024 vrijwilligerscoördinator is voor Pride Groningen. “In 2024 was Groningen gaststad van Roze Zaterdag”, vertelt Ana. “Dat is de oorspronkelijke Nederlandse Pride en wordt elk jaar in een andere stad georganiseerd. Ik was toen nog aan het studeren en het leek me leuk om voor de studie mee te doen aan het project. Uiteindelijk bleek het niet voor de studie te kunnen, maar ben ik toch vrijwilligerscoördinator geworden.” Tientallen vrijwilligers Sinds de eerste editie wordt het evenement elk jaar groter, en zijn er dus ook meer vrijwilligers nodig. “Als coördinator houd ik me bezig met het werven van vrijwilligers, het maken van de roosters, het contact onderhouden en het verwelkomen van de vrijwilligers. in totaal hebben we meer dan vijftig mensen nodig om het evenement goed te laten verlopen. Dat zijn onder andere mensen die achter de bar willen staan, de merchandise balie willen bemannen, en veiligheidscoördinatoren die de mars begeleiden.” Verbinding De organisatie van Pride hoopt dat zoveel mogelijk mensen zich gezien en vertegenwoordigd voelen. Daarom creëren ze ook ruimte waarin mensen elkaar kunnen ontmoeten en er nieuwe verbindingen kunnen ontstaan, bijvoorbeeld tussen jong en oud, mensen uit de stad en de provincie, maar ook tussen leden van de LHBTIQ+-gemeenschap en bondgenoten. “Ik ben zelf ook geen lid van de gemeenschap,” gaat Ana verder, “maar ik heb wel vrienden en een zusje die dat wel zijn. Ik vind het zelf een hele leuke community met een heel goede sfeer. Daarnaast ervaar ik als iemand met een buitenlandse achtergrond een soort gevoel van acceptatie bij Pride-evenementen. Het is goed om samen en met veel mensen te vieren dat je jezelf kunt zijn.” Community Dat gevoel van samen zijn is volgens Ana ook belangrijk voor veel van de vrijwilligers. “Het idee van een community is heel belangrijk bij Pride. Het gaat om samenkomen. Voor veel vrijwilligers is het fijn om via zo’n evenement iets te doen voor de gemeenschap en de community te verbeteren. Daarnaast is het natuurlijk ook heel gezellig om te doen. Vaak kom je weer bekenden tegen. Ik merk bijvoorbeeld dat ook heel veel mensen uit de Noorderzoncommunity naar Pride komen en elkaar daar tegenkomen.” Mijlpaal Terwijl de eerdere edities van Pride Groningen kleinschaliger waren, is het feest de afgelopen jaren enorm gegroeid, onder andere dankzij de komst van Roze Zaterdag naar Groningen twee jaar geleden. Dat bleek een enorme impuls te zijn. Er ontstonden nieuwe samenwerkingen en een groter netwerk van organisaties en bezoekers. Maar er kwam ook meer zichtbaarheid voor het evenement en daarom komen mensen vaak ook naar de volgende edities toe. “Dit jaar zetten we een nieuwe stap. Voor het eerst is de Grote Markt het hart van Pride Groningen met onder andere een infomarkt en het hoofdpodium. Dat voelt als een mooie mijlpaal. We worden steeds groter en hopen zo ook de community groter te maken. Ik hoop dat iedereen zich welkom voelt om te komen feesten!”

Het jaar 2026 is door de Verenigde Naties uitgeroepen tot het Internationale jaar van de vrijwilliger. Om dit te vieren brengt de Groningse fotograaf Henk Kuipers voor link050 in beeld wat voor vrijwilligerswerk er allemaal wordt gedaan in de gemeente Groningen en wie de mensen zijn die zich zo inzetten voor de gemeenschap. Wanneer je in Ten Boer woont, heb je grote kans dat je Henk Woltjer kent of wel eens bent tegengekomen. Bij de Avondwandel4daagse en andere evenementen is hij verkeersregelaar. Een dag in de week gaat hij met een vriend klussen in de Widde Meuln naast de Rijksweg. Wanneer er voor Ten Boes Moves, de jaarlijkse feestweek, een tent moet worden opgezet, komt hij met plezier een handje helpen. Ook de Kloosterkerk en het Dorpshuis kunnen rekenen op zijn steun. Henk vindt het heerlijk om actief bezig te zijn en is dankbaar dat hij op zijn 80 e nog zo gezond is.