Welkom bij link050

Het is door haar buurvrouw gekomen dat Nihayat Mahmoud 11 jaar geleden bij buurtcentrum het Tuinpad naar binnen liep. Iedereen noemt haar Nina omdat ze merkte dat de mensen met wie ze werkte, moeite hadden haar voornaam goed uit te spreken. Dus besloot ze haar naam te vereenvoudigen en sindsdien heet ze Nina. We ontmoetten elkaar in het buurtcentrum. Hoewel we elkaar niet eerder hebben gezien, herken ik haar meteen. Een kleine vrouw met een bos donker haar en een open gezicht. Toen Nina (54) begon bij het buurtcentrum had ze 2 kleine kinderen en was ze veel thuis. Ze heeft een leuke buurvrouw en vaak staan ze samen even te kletsen. De buurvrouw kwam met het idee of koken bij het TuinPad niet iets voor Nina zou zijn. Nina was meteen enthousiast, want ze houdt van koken en wilde graag meer oefenen met de Nederlandse taal. Zo is dus het gegaan. Nina begon als vrijwilliger en kreeg vervolgens als beheerder een participatiebaan. Daarna werkte ze als stagiair tijdens de opleiding voor Assistent Horeca. Inmiddels werkt ze weer als vrijwilliger en is ze 3 dagen per week aanwezig. Tijdens haar horeca-opleiding leerde ze over werken in de keuken, over hygiëne, zelfstandig werken, maar ook het leren van de Nederlandse taal. Nina is op haar 37ste naar Nederland gekomen vanuit Koerdistan, haar man was al in Nederland en samen hebben ze 4 kinderen gekregen. Naast de vele andere taken die ze heeft, kookt ze ook regelmatig een lekker soepje voor het zogenaamde SoepUur. Voor een euro kan iedereen aanschuiven voor een kop soep en 2 sneetjes stokbrood met kruidenboter. Naast het koken is Nina ook beheerder van het pand. Op de dagen dat zij aanwezig is, opent ze het gebouw, doet ze lichten aan, doet ze de deuren open, houdt ze bij wie aan- en afwezig is en controleert of dat klopt met het aanwezigheidsbord. Ze kijkt wat er die dag in de agenda staat, neemt telefoon aan en zorgt er voor dat lokalen en toiletten schoon zijn. Ze maakt ook koffie. En ze heeft in het buurtcentrum geleerd hoe een koffie-apparaat werkt. Thuis was ze gewend koffie in een kopje te doen en er water bij te schenken. Ze is er trots op dat het apparaat inmiddels geen geheimen meer heeft voor haar. Rekenen vond Nina altijd lastig want dat heeft ze nooit goed geleerd en ook daar heeft ze op deze plek stappen in kunnen zetten. Bij activiteiten kunnen mensen bij Nina betalen en door deze kleine transacties leerde Nina beter hoofdrekenen. Ze heeft heel wat zelfstandige taken maar werkt ook graag samen met anderen. Als ik haar vraag welke kwaliteiten van belang zijn om vrijwilligerswerk te doen bij het TuinPad, noemt Nina er meerdere: eerlijkheid en doen wat je zegt. Geduldig zijn maar ook initiatief nemen, en je moet het natuurlijk ook leuk vinden om met allerlei verschillende mensen om te gaan. Mij is wel duidelijk geworden dat het buurtcentrum voor Nina een soort tweede huis is geworden. Ze geniet zichtbaar van haar werk, van haar contacten en maakt het mensen graag naar hun zin. Lijkt het jou ook leuk om vrijwilligerswerk te doen bij buurtcentrum TuinPad? Neem dan een kijkje bij de vacature voor een Medewerker Buurtcentrum .

Het jaar 2026 is door de Verenigde Naties uitgeroepen tot het Internationale jaar van de vrijwilliger. Om dit te vieren brengt de Groningse fotograaf Henk Kuipers voor link050 in beeld wat voor vrijwilligerswerk er allemaal wordt gedaan in de gemeente Groningen en wie de mensen zijn die zich zo inzetten voor de gemeenschap. Stichting De GroenVerbinders zet zich in om wijken te vergroenen en kansen te bieden aan mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt. Feike van der Lijn werkte 17 jaar als schilder bij sociale werkvoorziening iederz en was mantelzorger voor zijn vader. Toen die overleed, moest hij het huis verlaten. Hij leefde jaren in een bootje en daarna een caravan en in die periode lukte werken niet zo best. Maar nu hij eenmaal weer een huis heeft, wil Feike graag wat doen voor de maatschappij. Met zijn onverwoestbare humeur en twee rechterhanden is hij een graag geziene vrijwilliger bij De GroenVerbinders.

Joost van Buren en Reinard Blaauw vormen samen met drie andere bestuursleden en een stagiair het bestuur van de Bewonersorganisatie Oosterparkwijk (BO). Beiden zijn betrokken geraakt bij de BO via de wijkkrant. “Ik kwam in de coronaperiode een oproep tegen en het leek me leuk om ook betrokken te raken bij de vereniging”, vertelt Reinard. “Inmiddels ben ik bijna vijf jaar penningmeester van de BO.” Rond diezelfde tijd kwam ook Joost in de wijk wonen. “Ik heb leuke buren en goede contacten in de wijk. Het leek me leuk om ook iets terug te doen voor mijn buurt. Ik ben nu vier jaar actief bij de BO waarvan twee jaar als voorzitter.” Terwijl het voor veel verenigingen moeilijk is om jongere mensen aan te trekken, is het bestuur van de BO juist vrij jong. “Daar is denk ik geen specifieke reden voor”, zegt Joost. “We vinden bestuursleden door in gesprek te gaan met actieve bewoners en onze eigen contacten. Zo kijken we of de BO ook iets voor hen is. Ik raakte jong bij de vereniging betrokken en via mij zijn er weer mensen uit mijn kring betrokken geraakt.” Dat er veel mensen uit dezelfde bevolkingsgroepen in het bestuur zitten is niet per se een probleem, maar toch houdt het bestuur de ogen op voor wijkbewoners uit andere groepen die misschien betrokken willen raken. “Het team is eigenlijk al best divers, maar het kan altijd nóg beter. Op het moment zijn we wel met veel mannen, en veel mensen met fulltime banen. Als er wijkbewoners met een uitkering of gepensioneerden betrokken raken bij de BO kunnen we de bewoners breder vertegenwoordigen.” Die wijkbewoners komen de bestuursleden op allerlei verschillende plekken tegen. Dat kan bijvoorbeeld via het repair café, of mensen uit hun eigen kring. Maar de bestuursleden komen ook mensen uit de wijk tegen via de activiteiten van de BO. “Bij de aanleg van de natuurtuin zijn we in het park gaan staan”, vertelt Reinard. “Daar zijn we mensen gaan vragen wat zij zelf graag willen zien. Via dat soort acties spreken we ook met betrokken wijkbewoners.” “We proberen sowieso aan te moedigen dat bewoners contact met elkaar hebben”, gaat Reinard verder. “In deze tijd zijn mensen steeds meer bezig met hun eigen wereld en hun telefoon. Ik denk dat het juist belangrijk is dat mensen elkaar begroeten op straat.” Voor Reinard zelf heeft zijn betrokkenheid bij de BO ook voor meer contact binnen de wijk gezorgd. “Als bestuurslid ontmoet je veel mensen. Ik heb er echt vrienden bijgekregen dankzij deze functie.”