Fotoserie Jaar van de Vrijwilliger

Ze komen overal voor: burenruzies. En ze worden helaas niet altijd opgelost. Buurtbemiddeling wil in dit soort conflicten graag helpen. Ook in Groningen is deze vrijwilligersorganisatie actief. Buurtbemiddeling Buurtbemiddeling wil mensen helpen als de relatie met de buren niet lekker loopt. Er kan sprake zijn van allerlei conflicten, zoals geluidsoverlast, ruzie over de erfafscheiding, rommel in het portiek of pestgedrag, om maar een paar veel voorkomende problemen te noemen. De werkwijze van buurtbemiddeling is dat twee vrijwilligers proberen een gesprek tussen de buren op gang te brengen om de ruzie bespreekbaar te maken. Lourens Bij buurtbemiddeling Groningen zijn ruim dertig vrijwilligers betrokken. Lourens is één van deze mensen. Hij werkte jarenlang bij een consultancybedrijf maar na het volgen van een mediatortraining is hij begonnen met een eigen bedrijf met de sprekende naam “Conflictkunst”, gericht op familieruzies en conflicten op de werkvloer. Twee jaar geleden heeft Lourens zich aangemeld bij Buurtbemiddeling in Groningen en de gesprekken die hij inmiddels heeft gevoerd zijn voor hem ook goede oefeningen voor zijn eigen praktijk. Vrijwilligers Serge en Lourens Serge Een andere vrijwilliger bij buurtbemiddeling is Serge. Serge heeft een drukke baan als manager bij een netwerkbedrijf. Onlangs heeft hij een training voor mediator gevolgd. “Hoewel dat op dit moment niet aan de orde is, maak ik wellicht in de nabije toekomst een keer een carrièreswitch en omdat ik erg geïnteresseerd ben in conflicthantering sprak deze cursus me erg aan.” Motivatie Lourens en Serge zijn allebei erg gemotiveerd voor dit vrijwilligerswerk. Lourens heeft al veel positieve ervaringen opgedaan. Veel van de gesprekken die hij heeft gevoerd hebben inderdaad het gewenste resultaat opgeleverd. “Ik heb een hart voor conflicten", zegt Lourens, "en ik wil heel graag mensen helpen om in gesprekken inzichtelijk te maken waar het probleem zit.” Toch leidt niet ieder gesprek tot een oplossing, vertelt Serge. “Ik dacht dat ieder bemiddelingsgesprek tot een goed resultaat zou leiden, maar dat is niet altijd het geval. Ik ben erg oplossingsgericht, ook in mijn werk. Maar in de praktijk is het niet altijd mogelijk om tot een oplossing te komen.” Hoe werkt buurtbemiddeling? Meestal worden mensen die een burenruzie hebben aangemeld door een bepaalde instantie. Dat kan een woningbouwvereniging zijn, maar ook de politie. Dan legt de coördinator van Buurtbemiddeling het eerste contact met beide partijen. Daarna worden twee bemiddelaars gezocht (meestal een man en een vrouw) die eerst in gesprek gaan met beide partijen afzonderlijk. Serge: “We doen het altijd met z’n tweeën. Dat heeft grote voordelen: je vult elkaar aan en je geeft elkaar feedback.” Daarna wordt een afspraak gemaakt voor een bemiddelingsgesprek met alle betrokkenen. Na een paar weken hebben de bemiddelaars nog een telefonische evaluatie met hen. Toerusting Buurtbemiddelaars gaan goed voorbereid aan de slag. Na een intakegesprek volgen twee instructiedagen, waar naast de theorie ook geoefend wordt door middel van rollenspellen. Regelmatig is er voor de vrijwilligers een terugkomdag of intervisie. “Maar het meeste heb ik geleerd tijdens de bemiddelingsgesprekken,” geeft Serge aan. “Ik heb ontdekt dat het veel meer gaat om de aandacht die je geeft. Dat vinden de mensen die onze hulp inroepen al heel belangrijk. Ik ben er nu veel meer op uit om begrip te kweken en mensen aan het denken te zetten.” In de contacten die Lourens heeft als vrijwilliger is het al wat vaker tot een bemiddelingsgesprek gekomen en de meeste hebben uiteindelijk ook tot een mooi resultaat geleid. Volgens hem zijn burenruzies niet super complex. "Ik heb geleerd oog te hebben voor wat achter de ruzie zit, want vaak zijn conflictsituaties het symptoom van een relatiestoornis en niet de oorzaak. Als iemand dat erkent is een oplossing dichtbij!” Conclusie Lourens als Serge zijn enthousiast over dit vrijwilligerswerk. Lourens wil ook echt van het oplossen van conflicten zijn dagelijks werk maken. “Ik heb ontdekt dat dit werk veel meer bij mij past. Ik ben een mensenmens.” Serge vindt dit werk vooral waardevol omdat het hem uit zijn comfortzone heeft getrokken en alleen dat was al een ontdekking. In de loop van dit jaar heeft hij geleerd dat lang niet alles oplosbaar is en dat het veel belangrijker is naar de context van een conflict te kijken. "Ik kan hier nog veel leren en die uitdaging ga ik graag aan.”

Het is door haar buurvrouw gekomen dat Nihayat Mahmoud 11 jaar geleden bij buurtcentrum het Tuinpad naar binnen liep. Iedereen noemt haar Nina omdat ze merkte dat de mensen met wie ze werkte, moeite hadden haar voornaam goed uit te spreken. Dus besloot ze haar naam te vereenvoudigen en sindsdien heet ze Nina. We ontmoetten elkaar in het buurtcentrum. Hoewel we elkaar niet eerder hebben gezien, herken ik haar meteen. Een kleine vrouw met een bos donker haar en een open gezicht. Toen Nina (54) begon bij het buurtcentrum had ze 2 kleine kinderen en was ze veel thuis. Ze heeft een leuke buurvrouw en vaak staan ze samen even te kletsen. De buurvrouw kwam met het idee of koken bij het TuinPad niet iets voor Nina zou zijn. Nina was meteen enthousiast, want ze houdt van koken en wilde graag meer oefenen met de Nederlandse taal. Zo is dus het gegaan. Nina begon als vrijwilliger en kreeg vervolgens als beheerder een participatiebaan. Daarna werkte ze als stagiair tijdens de opleiding voor Assistent Horeca. Inmiddels werkt ze weer als vrijwilliger en is ze 3 dagen per week aanwezig. Tijdens haar horeca-opleiding leerde ze over werken in de keuken, over hygiëne, zelfstandig werken, maar ook het leren van de Nederlandse taal. Nina is op haar 37ste naar Nederland gekomen vanuit Koerdistan, haar man was al in Nederland en samen hebben ze 4 kinderen gekregen. Naast de vele andere taken die ze heeft, kookt ze ook regelmatig een lekker soepje voor het zogenaamde SoepUur. Voor een euro kan iedereen aanschuiven voor een kop soep en 2 sneetjes stokbrood met kruidenboter. Naast het koken is Nina ook beheerder van het pand. Op de dagen dat zij aanwezig is, opent ze het gebouw, doet ze lichten aan, doet ze de deuren open, houdt ze bij wie aan- en afwezig is en controleert of dat klopt met het aanwezigheidsbord. Ze kijkt wat er die dag in de agenda staat, neemt telefoon aan en zorgt er voor dat lokalen en toiletten schoon zijn. Ze maakt ook koffie. En ze heeft in het buurtcentrum geleerd hoe een koffie-apparaat werkt. Thuis was ze gewend koffie in een kopje te doen en er water bij te schenken. Ze is er trots op dat het apparaat inmiddels geen geheimen meer heeft voor haar. Rekenen vond Nina altijd lastig want dat heeft ze nooit goed geleerd en ook daar heeft ze op deze plek stappen in kunnen zetten. Bij activiteiten kunnen mensen bij Nina betalen en door deze kleine transacties leerde Nina beter hoofdrekenen. Ze heeft heel wat zelfstandige taken maar werkt ook graag samen met anderen. Als ik haar vraag welke kwaliteiten van belang zijn om vrijwilligerswerk te doen bij het TuinPad, noemt Nina er meerdere: eerlijkheid en doen wat je zegt. Geduldig zijn maar ook initiatief nemen, en je moet het natuurlijk ook leuk vinden om met allerlei verschillende mensen om te gaan. Mij is wel duidelijk geworden dat het buurtcentrum voor Nina een soort tweede huis is geworden. Ze geniet zichtbaar van haar werk, van haar contacten en maakt het mensen graag naar hun zin. Lijkt het jou ook leuk om vrijwilligerswerk te doen bij buurtcentrum TuinPad? Neem dan een kijkje bij de vacature voor een Medewerker Buurtcentrum .

In een gedeelte van wat ooit de Camera Bioscoop aan het Hereplein was, heeft de stichting Muziekhuis050 huisvesting gevonden. Onlangs werd het eerste lustrum gevierd en in die paar jaren is al gebleken dat dit initiatief duidelijk in een behoefte voorziet. Rita Wiersma Eén van de initiatiefnemers, Rita Wiersma, is nog altijd intensief betrokken bij de stichting. Bij de start was Rita net met pensioen. Ze had jaren als saxofoondocent aan de Muziekschool gewerkt. “Samen met zes andere collega’s hebben we dit project opgezet. Omdat ik veel meer tijd kreeg heb ik meerdere organiserende taken op me genomen.” Rita heeft het er druk mee. Ze is veel avonden en ook regelmatig overdag in het pand aanwezig om allerlei zaken te coördineren. “Gelukkig is er nu een actief bestuur voor de stichting, waardoor de taken meer verdeeld kunnen worden.” Muziekhuis050 De Stichting Muziekhuis wil muziekbeoefening voor iedereen stimuleren en optimaliseren en biedt daarvoor allerlei activiteiten aan op muzikaal gebied. Mensen kunnen voor een redelijk bedrag meezingen in een koor, meespelen in een klassiek orkest of zich aansluiten bij een band of een jazzorkest, om maar enkele voorbeelden te noemen. En alle muzikale activiteiten worden begeleid door geschoolde dirigenten en docenten. Jeugd en muziek Iedereen is welkom in het Muziekhuis en om ook jongeren enthousiast te maken voor muziek biedt de stichting een basisvorming voor kinderen aan. Voor de jongste groep is er Kiddy Orchestra, waar de kinderen spelenderwijs muziek leren maken. Vanaf 7 jaar kunnen ze meedoen aan het Notenhuis, waar kennis gemaakt wordt met het notenschrift en de diverse instrumenten en waar geleerd wordt om samen muziek te maken. Motivatie Rita is nog steeds erg gemotiveerd voor het werk in het Muziekhuis. Als muziekdocent geniet ze natuurlijk van de muzikale aspecten van het werk, maar daarnaast heeft ze ook heel veel plezier in het enthousiasme waarmee de deelnemers leren muziek maken tijdens de basisvorming. “Bovendien vind ik ook de contacten die je op deze manier onderhoudt erg waardevol.” Ze vindt het ook heel leuk om met jonge mensen om te gaan. Die komen soms met frisse ideeën. Vrijwilligers gevraagd Door de groei van de stichting heeft ze het wel steeds drukker gekregen en ze zou er graag wat andere vrijwilligers bij willen hebben. Met name als het gaat om allerlei logistieke zaken. Er moet bijvoorbeeld iemand achter de bar staan en overdag zou er iemand moeten zijn als portier. “Maar een vrijwilliger die het leuk vindt om de administratieve zaken te regelen is ook erg welkom.” Locatie De oude bioscoop is een tijdelijke huisvesting. Hoe lang het Muziekhuis gebruik mag maken van deze locatie is onduidelijk. Rita: “We betalen hier niet veel huur en het is de grote vraag of de financiën van de stichting toereikend zijn om een andere gebouw te huren, want we moeten rondkomen van de contributie en van donaties. Maar omdat we nog steeds groeien zou een gebouw met meer ruimten idealer voor ons zijn.” Iets voor jou? Hoe leuk is het om als muziekliefhebber anderen te zien musiceren. Als vrijwilliger help je deze stichting om andere liefhebbers de gelegenheid te bieden muziek te maken. Wellicht is deze oude bioscoopzaal al een broedplaats voor muzikale talenten! Ook geïnteresseerd in een vrijwilligersfunctie bij Muziekhuis050? Bekijk hier de openstaande vacature.

Voor veel nieuwkomers biedt vrijwilligerswerk de kans om te beginnen met hun inburgering voor ze in Nederland mogen werken. Door zich vrijwillig in te zetten kunnen ze kennis maken met de Nederlandse taal en cultuur, zichzelf blijven ontwikkelen en een netwerk opbouwen. Dat deed ook Muhanad. In Syrië behaalde hij een bachelor Rechten aan de Universiteit van Damascus en was hij aansluitend begonnen met een prestigieus studieprogramma in Marketing en Management aan dezelfde universiteit. Maar in 2015 moest hij samen met zijn broer Maan uit Syrië vertrekken en kwamen ze allebei naar Nederland. Na een jaar in verschillende AZC’s te hebben doorgebracht kreeg hij een woning toegewezen in Haren. Zijn universitaire diploma kon in Nederland niet gewaardeerd worden en is hier dus niet geldig. Desondanks heeft Muhanad zijn weg gevonden en raakte hij onder andere via vrijwilligerswerk al snel betrokken bij de buurt. Niet lang nadat hij in Haren kwam wonen raakte hij betrokken bij vrijwilligerswerk, vertelt Muhanad. “Yvonne van Koken en Kletsen benaderde ons en nodigde ons uit voor het diner dat ze met Koken en Kletsen organiseert. Zo gingen Maan en ik daar samen eten.” Koken en Kletsen Multicultureel werd in 2013 opgericht door Yvonne Swiers. Met dit project brengt ze samen met een groep vrijwilligers mensen uit Haren bij elkaar door samen te eten en elkaar echt te ontmoeten. Iedere keer kookt een vrijwillige kok uit een ander land een traditionele maaltijd, bijvoorbeeld uit Turkije, Guinee, Syrië, Sierra Leone of Irak. “Nadat we naar het diner van Koken en Kletsen waren geweest ben ik daar ook vrijwilliger geworden”, gaat Muhanad verder. “Ik help met opruimen, schoonmaken en het weer wegzetten van de stoelen. En ik ga bij mensen aan tafel zitten om ze met elkaar in contact te brengen.” Terwijl Muhanad lessen Nederlands volgde bij het Talencentrum van de Rijksuniversiteit kwam hij in contact met Evert Sulman, het hoofd van de Kwartiermakers. “Evert benaderde me namens Groningen Verwelkomt voor een project dat verschillende mensen met elkaar in contact bracht en eenzaamheid voorkomt. Internationale studenten, nieuwkomers en Nederlanders gingen bijvoorbeeld met elkaar eten en konden elkaar zo ontmoeten en een netwerk opbouwen.” Toen de coronacrisis uitbrak moest er helaas gezocht worden naar andere manieren om elkaar te ontmoeten. “Eerst organiseerden we online ontmoetingen, maar na een tijdje bedacht Evert dat we ook een-op-een wandelingen konden organiseren. Daarom ging ik voor Groningen Verwelkomt op zoek naar mensen met dezelfde interesses. Die konden we dan aan elkaar koppelen zodat ze samen konden gaan wandelen.” Inmiddels is hij gestopt met zijn functie bij Groningen Verwelkomt, maar is nog steeds actief bij Koken en Kletsen. Daarnaast schiet Muhanad af en toe te hulp bij het WIJ-team in Haren. “Ik help daar af en toe als tolk bij Syrische mensen die nog niet zo goed Nederlands spreken. Maar dat is voor mij niet echt vrijwilligerswerk. Ik help gewoon als ik er tijd voor heb.” Al die vrijwillige inzet heeft hem de afgelopen jaren ook veel opgeleverd. “Door vrijwilligerswerk te doen heb ik veel sociale vaardigheden kunnen ontwikkelen en veel geleerd over de Nederlandse cultuur. Ik heb veel contact met de andere vrijwilligers van Koken & Kletsen, maar ook met veel mensen die daar komen als gasten. Zo kom ik veel aardige en empathische mensen tegen die altijd aan anderen denken. Ik vind het altijd fijn om met dat soort mensen te zijn.” Muhanad blijkt zelf ook zo’n empatisch persoon te zijn die graag voor anderen klaarstaat. Dat blijkt niet alleen uit het vrijwilligerswerk dat hij doet, maar ook uit hoe hij zich ontwikkelt op zijn baan bij de Facility Support op de Rijksuniversiteit. “Tijdens mijn werk heb ik ontdekt dat ik goed kan samenwerken en anderen kan begeleiden. Daar wil ik in de toekomst nog meer mee gaan doen.” Dit artikel is ook verschenen in het Magazine Nieuwkomers van de gemeente Groningen. Wil je deze nieuwsbrief ook enkele keren per jaar digitaal ontvangen? Mail dan naar nieuwkomers@groningen.nl .

Sinds 2021 wordt elk jaar Pride Groningen gevierd en de volgende editie staat bijna voor de deur. Op zaterdag 20 juni wordt er gedemonstreerd in een mars door het centrum en feest gevierd op de Grote Markt en andere plekken in de stad. Zoals de meeste evenementen in de stad kan ook dit feest niet georganiseerd worden zonder de inzet van vrijwilligers. Een van hen is Ana Barbosa do Nascimento, die sinds 2024 vrijwilligerscoördinator is voor Pride Groningen. “In 2024 was Groningen gaststad van Roze Zaterdag”, vertelt Ana. “Dat is de oorspronkelijke Nederlandse Pride en wordt elk jaar in een andere stad georganiseerd. Ik was toen nog aan het studeren en het leek me leuk om voor de studie mee te doen aan het project. Uiteindelijk bleek het niet voor de studie te kunnen, maar ben ik toch vrijwilligerscoördinator geworden.” Tientallen vrijwilligers Sinds de eerste editie wordt het evenement elk jaar groter, en zijn er dus ook meer vrijwilligers nodig. “Als coördinator houd ik me bezig met het werven van vrijwilligers, het maken van de roosters, het contact onderhouden en het verwelkomen van de vrijwilligers. in totaal hebben we meer dan vijftig mensen nodig om het evenement goed te laten verlopen. Dat zijn onder andere mensen die achter de bar willen staan, de merchandise balie willen bemannen, en veiligheidscoördinatoren die de mars begeleiden.” Verbinding De organisatie van Pride hoopt dat zoveel mogelijk mensen zich gezien en vertegenwoordigd voelen. Daarom creëren ze ook ruimte waarin mensen elkaar kunnen ontmoeten en er nieuwe verbindingen kunnen ontstaan, bijvoorbeeld tussen jong en oud, mensen uit de stad en de provincie, maar ook tussen leden van de LHBTIQ+-gemeenschap en bondgenoten. “Ik ben zelf ook geen lid van de gemeenschap,” gaat Ana verder, “maar ik heb wel vrienden en een zusje die dat wel zijn. Ik vind het zelf een hele leuke community met een heel goede sfeer. Daarnaast ervaar ik als iemand met een buitenlandse achtergrond een soort gevoel van acceptatie bij Pride-evenementen. Het is goed om samen en met veel mensen te vieren dat je jezelf kunt zijn.” Community Dat gevoel van samen zijn is volgens Ana ook belangrijk voor veel van de vrijwilligers. “Het idee van een community is heel belangrijk bij Pride. Het gaat om samenkomen. Voor veel vrijwilligers is het fijn om via zo’n evenement iets te doen voor de gemeenschap en de community te verbeteren. Daarnaast is het natuurlijk ook heel gezellig om te doen. Vaak kom je weer bekenden tegen. Ik merk bijvoorbeeld dat ook heel veel mensen uit de Noorderzoncommunity naar Pride komen en elkaar daar tegenkomen.” Mijlpaal Terwijl de eerdere edities van Pride Groningen kleinschaliger waren, is het feest de afgelopen jaren enorm gegroeid, onder andere dankzij de komst van Roze Zaterdag naar Groningen twee jaar geleden. Dat bleek een enorme impuls te zijn. Er ontstonden nieuwe samenwerkingen en een groter netwerk van organisaties en bezoekers. Maar er kwam ook meer zichtbaarheid voor het evenement en daarom komen mensen vaak ook naar de volgende edities toe. “Dit jaar zetten we een nieuwe stap. Voor het eerst is de Grote Markt het hart van Pride Groningen met onder andere een infomarkt en het hoofdpodium. Dat voelt als een mooie mijlpaal. We worden steeds groter en hopen zo ook de community groter te maken. Ik hoop dat iedereen zich welkom voelt om te komen feesten!”

De meeste openluchtzwembaden zijn weer open. Dat geldt ook voor het zwembad in Ten Boer. Het is het bestuur weer gelukt voldoende lifeguards aan te trekken en, minstens even belangrijk, ook genoeg enthousiaste vrijwilligers. Het zonnige weer van de afgelopen weken maakte dat de echte zwemliefhebbers meteen het verwarmde water in konden. Voor de opening In de weken die aan de opening vooraf gingen moest er nog veel geregeld worden. Het bad moest worden schoongemaakt en verschillende kleine reparaties moesten nog worden uitgevoerd. Om over voldoende personeel te beschikken werden studenten die over de vereiste papieren beschikten benaderd om in de zomermaanden in Ten Boer in het zwembad te komen werken. Tenslotte werd er een bijeenkomst voor de medewerkers gehouden om het programma door te nemen. Vrijwilligers Aan een oproep voor vrijwilligers om zich aan te melden als vrijwilliger in het zwembad werd op ruime schaal gehoor gegeven. Dorpsgenoten hadden wel in de gaten dat de gemeente bij onderbezetting het bad weleens zou kunnen sluiten en dat wilde men graag voorkomen. Bij de opening eind april waren de vacatures ingevuld. Verschillende mensen waren bereid om een paar uur in het zwembad te werken als schoonmaker, cassière, in het onderhoud en om toezicht te houden. Abe Kampen Eén van die vrijwilligers is de 63-jarige Abe Kampen. Abe is aan het begin van het jaar toegetreden tot het bestuur met als taak het beheer van de website en de communicatie via de sociale media. Abe woont sinds anderhalf jaar in Ten Boer en heeft in het verleden lange tijd gewerkt op het gemeentehuis. In die tijd woonde hij nog in Middelstum, waar hij als vrijwilliger al actief was voor de roemruchte tafeltennisclub Midstars. Abe is ook jarenlang vrijwilliger geweest bij het marathonschaatsen op de Weissensee in Oostenrijk. “Dat vrijwilligerswerk was geweldig. Ik was webmaster en ik schreef artikelen voor het Marathon Magazine dat daar werd uitgegeven. Ik heb zodoende veel bekende schaatsers mogen interviewen.” Enthousiasme Als er één vrijwilliger enthousiast is, is dat Abe wel. Ondanks enkele lichamelijke ongemakken zet hij zich voor de volle honderd procent in voor het vrijwilligerswerk. “Ik zorg dat de website up to date is, communiceer wat er gebeurt in het zwembad en vertel wat de plannen zijn, al of niet voorzien van een fotootje. Ja, ik vind dit echt leuk werk en ik merk dat het me geen energie kost, maar dat ik er juist meer van krijg.” Gelet op allerlei activiteiten die in het zwembad de komende maanden gaan plaatsvinden, krijgt Abe het nog druk. Naast een poolparty is er een aquabootcamp en het zwembad wordt ook gebruikt tijdens de Sportrecreade in Ten Boer. Voorzitter Hoewel de meeste vacatures in het zwembad inmiddels zijn ingevuld, is er één die nog open staat. Dat is de functie van voorzitter. “Het zou mooi zijn als iemand die rol binnenkort op zich wil nemen,” zegt Abe. “Het is een belangrijke functie. De voorzitter vertegenwoordigt het zwembad bij de gemeente, houdt contact met andere verenigingen en zorgt voor de verbinding tussen de mensen die betrokken zijn bij het zwembad. De voorzitter is het gezicht van de organisatie.” Wie zou nu niet graag met zo’n enthousiaste groep vrijwilligers aan de slag willen gaan om samen er voor te zorgen het hoofd boven water te houden!