Navigatie overslaan
link050 Home
  • Besturenloket
  • Bedrijven
  • Workshops
Account aanmakenLog in

Contact

  • Herestraat 100, 9711 LM Groningen, Nederland
  • info@link050.nl
  • 050 – 3051 900

link050

  • Voor vrijwilligers
  • Voor organisaties
  • Voor bedrijven
  • Veelgestelde vragen
  • Over ons
  • Openingstijden

Doe mee

  • Vacatures / trainingen
  • Zoek Organisaties
  • Organisatie toevoegen
  • Account aanmaken
  • Log in
  • Help
  • Content policy
  • Privacyverklaring
  • Algemene Voorwaarden
  • Cookies

Powered by Deedmob tools ·
Door op "Accepteren" te klikken, gaat u akkoord met het opslaan van cookies op uw apparaat om de sitenavigatie te verbeteren en het sitegebruik te analyseren. Voor meer informatie, bekijk onze Privacyverklaring.

Post | april 2024 | Vrijwilligersverhalen | 2 min lezen

Gasten ontvangen in het Hamelhuys

Door

Johnno Bosma

Jon is gastheer bij het Hamelhuys aan de Johan de Wittstraat. Dit is een laagdrempelige ontmoetingsplek voor mensen (en hun naasten) die met kanker te maken hebben (gehad).Jon: “Ik ben bij link050 langsgegaan omdat ik weer wat wilde doen en ik wist niet goed wat. Ik had een fijn gesprek met een link050 medewerker, waarin ze me goede vragen stelde waardoor we erop uit kwamen dat werk als gastheer goed bij me zou passen. Ik koos voor het Hamelhuys waar ze een gastheer zochten omdat mijn beide ouders aan kanker zijn gestorven.”

Gezellige huiskamer

Het Hamelhuys is als een laagdrempelige voorziening waar je zo binnen kan lopen. In de gezellige huiskamer voelen mensen zich snel op hun gemak. Het wordt er de laatste tijd wat drukker zodoende kunnen ze nog wel wat extra gastheren/-vrouwen gebruiken.  “Het gevoel toen ik hier kwam was direct goed. Bij de kringloop had ik ook leuke gesprekken en ik heb er met veel plezier gewerkt maar dat werk was meer een afleiding. Dit gastheerschap, het sociale contact dat je hier hebt, past helemaal bij me.”

Stevig in je schoenen staan

De gasten zijn (ex-)patiënten, maar ook mantelzorgers die hun verhaal niet altijd kwijt kunnen omdat ze de patiënt niet willen belasten. Verder komen hier ook nabestaanden, vrienden en familieleden van patiënten.  Jon: “Het is niet zo makkelijk om je leven weer op te pakken als je klaar bent met de behandeling. Je hebt een andere kijk op het leven gekregen en de één gaat er makkelijker mee om dan de ander en daar zijn wij voor.”  Op de vraag of hij het niet confronterend vond omdat hij immers zijn ouders aan deze ziekte heeft verloren zegt hij dat hij hun overlijden op zijn eigen manier had verwerkt en het geen probleem was. “Je moet hier als vrijwilliger wel een beetje stevig in de schoenen staan, want ja, soms wordt er over de dood gepraat.”

Lotgenoten en afleiding

“Het is mooi dat mensen hier hun verhaal kunnen doen. De gesprekken kunnen gaan over de behandeling of dingen waar ze last van hebben maar we praten net zo goed over koetjes en kalfjes of over politiek. De gasten vinden hier lotgenoten en afleiding. Ik miste een dergelijke plek tijdens mijn rouwperiode en ik gun hun een plek waar ze vrijuit kunnen praten. Een luisterend oor, echte belangstelling en goede vragen stellen, daar gaat het hier om. Belangstelling hebben voor de persoon zonder kanker is ook belangrijk.”

Een opleiding

Inmiddels heeft Jon een IPSO cursus gevolgd ( IPSO staat voor Instellingen Psycho Sociale Oncologie. Hamelhuys is één van de 81 IPSO-centra in Nederland.) Hij vertelt dat hij door zijn werk bij het Hamelhuys ook heeft geleerd dat hij dit soort werk als professional wil gaan doen, dus is hij aan de studie Social Work aan de Hanzehogeschool begonnen en inmiddels zit hij in het tweede jaar. We maken het vaker mee dat mensen door hun vrijwilligerswerk op de plek terecht komen waar ze (eigenlijk) horen.

Het Hamelhuys verwelkomt nieuwe gastheren/-vrouwen, maatjes die thuis een handje helpen en dienstverleners ( mensen die hun vaardigheid, kapper, coach etc) willen inzetten.

Tekst en beeld: Jeanet Verveer

Deel blogpost
Gerelateerde blogposts

Film: De Wachter komt op stoom

| Vrijwilligersverhalen

Vlakbij het Zuidlaardermeer staat een prachtige gerestaureerde molen, gebouwd rond het midden van de 19 e eeuw. Deze olie-, koren- en specerijenmolen maakt deel uit van het museum De Wachter dat op hetzelfde terrein te vinden is. Je vindt er een klompenmakerij, een smederij, een houtzagerij en een tentoonstellingszaal met talloze oude gebruiksvoorwerpen. Twee bestuursleden Het museum wordt helemaal gerund door vrijwilligers. Bijna 200 mensen dragen bij aan de instandhouding van De Wachter. Antje van Timmeren en Jan Jansen vertellen er meer over. Antje is er al ruim 15 jaar vrijwilliger, eerst onder meer als rondleider. Tegenwoordig heeft ze een bestuursfunctie en de meeste tijd besteedt ze aan de groepsreserveringen. Jan Jansen is sinds enkele jaren betrokken bij De Wachter en tegenwoordig voorzitter van het bestuur. Hij begeleidt de vrijwilligers bij allerlei werkzaamheden in het museum en netwerken is een belangrijk onderdeel van zijn functie. De basis is stoom Aanvankelijk werkte de molen op windkracht, later werd stoom de belangrijkste energiebron. In De Wachter draait heel veel op stoom, niet alleen in de molen, maar ook bij de rondvaartboot en het treintje die bij het museum horen. Jansen is één van de kapiteins op het rader-stoombootje dat in de zomermaanden diverse rondvaarten op het Zuidlaardermeer verzorgt. Soorten vrijwilligerswerk Binnen het museum zijn allerlei mensen aan de slag. In de zomermaanden, als het museum geopend is voor het publiek, zijn er rondleiders, suppoosten en medewerkers in de horeca actief en uiteraard verschillende ambachtslieden die de apparaten in het museum bedienen. In de wintermaanden is er veel werk in het onderhoud van het machinepark en dan zijn voornamelijk de deskundigen aanwezig. “Het is tegenwoordig verdraaid lastig om de juiste ambachtslieden te krijgen in het museum. De huidige vrijwilligers worden er niet jonger op en zullen te zijner tijd moeten worden afgelost”, vertelt Jansen. “Zo hebben we dringend behoefte aan bakkers voor onze ambachtelijke bakkerij.” Leerplek Om ook de nieuwe generatie, die veel minder opgroeit met techniek, vertrouwd te maken met de oude ambachten, wordt binnenkort een leerplek in het museum gecreëerd. In een nieuw ingerichte ruimte komen enkele stoommachines waar jongeren het vak kunnen leren. Zo hoopt De Wachter ook een nieuwe groep vrijwilligers aan zich te binden. Wat wordt van de vrijwilliger verwacht? Rondleiders gaan met een groep het museum door en kunnen in algemene zin iets vertellen over wat er te zien is. Op de verschillende afdelingen vertellen de ambachtslieden zelf waar ze mee bezig zijn. Op verschillende plekken in De Wachter zitten ook suppoosten. Zij vertellen wat er zoal op hun afdeling te beleven is. In de horeca werken vrijwilligers in de winkel van de bakkerij of in het restaurant van De Wachter. Vrijwilligersvergoeding Vrijwilligers kunnen tijdens hun dienst gratis gebruik maken van de lunch en van koffie en thee en aan het begin van het seizoen krijgen ze een tegoedbon waarmee ze bijvoorbeeld brood kunnen kopen in de bakkerij van De Wachter. Motivatie “Mensen die hier vrijwilliger willen worden moeten het leuk vinden om met mensen om te gaan. Ik geniet zelf van de samenwerking en de gezellige sfeer in dit team. Het werk geeft me erg veel voldoening, vooral als ik merk dat bezoekers met een tevreden gevoel naar huis gaan,” sluit Antje het gesprek af. Met zo’n prachtig museum kan dat ook bijna niet anders. Tekst en beeld: Jan de Koning Film: Bart Nieuwold Ook geïnteresseerd in een functie bij De Wachter? Bekijk hier de vacature voor gastheer/-vrouw en een vrijwilliger die het leuk vindt om de handen uit de mouwen de steken .
Lees meer

Gastouders gezocht voor tijdelijke opvang van honden

| Vrijwilligersverhalen

Herplaatsing 4EverHome biedt hulp wanneer je – om welke reden dan ook – afstand moet doen van je geliefde hond, maar ze helpen je ook als je een huisdier wilt adopteren. Zij gaan op zoek naar een optimale match. Ik spreek met Astrid, die samen met Hetty, Mariette en Natasja het bestuur vormt van de stichting. Astrid rijdt het hele land door, maar vooral midden Nederland. Geen katten meer, alleen honden Even een kanttekening, ze zijn gestopt met katten. “Daar zitten de asielen vol mee”, vertelt Astrid. “En die zijn moeilijk plaatsbaar vanwege het grote aanbod.” Nederlandse honden “We accepteren alleen honden binnen Nederland, buitenlanders kunnen ook als ze hier al lang wonen. We willen heel zorgvuldig zijn dus we vragen aan de eigenaren om het medisch dossier. Bij aanmelding gaan we altijd op bezoek, we observeren de hond, wandelen er even mee en we vragen naar eventuele gedragsproblemen. Ook gaan we bij de adoptant op bezoek.” "Een ‘Groningse’ hond kan dan zomaar een match hebben met een Limburgs gezin”, vertelt Astrid enthousiast. “Adoptanten krijgen sowieso een proefperiode van vier weken, maar dankzij onze zorgvuldige procedure gaat het negen van de tien keer goed en is iedereen tevreden. Maar soms blijkt iemand toch allergisch te zijn.” Tekort aan gastgezinnen Gastgezinnen zijn altijd tijdelijk. Het is een soort noodopvang, daarna wordt een vast gezin of alleenstaande gezocht. Vrijwilligers die de huisbezoeken doen zijn ook heel erg welkom. “De meesten hebben er een baan bij of zijn gepensioneerd, we zoeken altijd mensen in de omgeving, met maximaal drie kwartier rijafstand. De inzet van tijd is moeilijk te voorspellen want dat hangt af van de vraag en het aanbod.” Ze zijn begonnen met Beagles. Maar het kunnen ook andere rassen zijn. “Iedereen is welkom, we zoeken vooral een gezellige omgeving. En we hebben een gedragstherapeut die altijd, gratis of tegen gereduceerd tarief, kan helpen bij eventuele problemen. Of je in een huis met een tuin woont of in een appartement, het maakt niet uit. Als je maar wandelt!” Want dat hebben honden nodig, want een hond slaapt 14 uur per dag maar de andere uren willen ze wel aandacht en er samen op uit! Geen hoog-risico honden “We bestaan nu bijna 7 jaar. We nemen geen hoog-risico honden aan, zoals pitbulls. We zouden het liefst een eigen centrum hebben waarin we de honden kunnen opvangen, dat is de gedroomde wens.” Donaties zijn dus altijd welkom. Overigens worden ze wel gesteund door Dierenlot en hebben ze een door de belastingdienst goedgekeurde ANBI status. En een hond afstaan kost niets, aan de adoptanten wordt wel een bedrag gevraagd van 225 euro, maar pas als je de hond wilt houden. De vrijwilligers, momenteel zo’n 32, komen 2x per jaar bij elkaar, tijdens een gezellige bijeenkomst om bij te kletsen. En er is een appgroep, om van elkaar op de hoogte te blijven. Tekst: Annette Doornbosch Wil je gastgezin worden, of vrijwilliger? Bekijk hier de vacature of meld je dan aan via email: info@herplaatsing4everhome.nl
Lees meer

Vrijwilligerswerk voor de creatieveling!

| Vrijwilligersverhalen

Wat ooit het clubhuis van een scoutinggroep was, heeft in de afgelopen twee jaar een ware metamorfose ondergaan. Was het gebouwtje eerder wat aan het zicht onttrokken door de begroeiing, nu staat het in volle glorie en uitnodigend aan het begin van de Concourslaan in het Stadspark. Spark Astrid Rijken, initiatiefnemer van het pand, heeft de afgelopen twee jaar samen met vrienden en enkele vrijwilligers hard gewerkt om het gebouw de uitstraling te geven die het nu heeft. Er is ook nagedacht over een naam voor het gebouw en men vond de naam Spark wel heel toepasselijk. Het staat in het S(tads)park en het woord roept iets sprankelends op dat precies past bij wat deze organisatie wil zijn. Verbouwing Het pand is volledig opnieuw aangekleed. Naast een mooie ontmoetingsruimte is er een grote studio ingericht, geschikt voor onder andere yogalessen of dans. Naast een ruime keuken en een grote tuin biedt Spark een perfecte plek voor verschillende creatieve activiteiten en evenementen. Onlangs werd er al een kleurrijk festival op het terrein gehouden dat veel belangstelling trok. Wat wil Spark zijn? Astrid vertelt enthousiast: “Spark is een fijn ontmoetingscentrum waar muziek, beweging en creativiteit samenkomen. Het is een plek die sprankelt van energie en waar mensen graag bij elkaar komen.” Afrikassi In het pand is ook een kleine boetiek met de naam Afrikassi. Astrid heeft een speciale band met Afrika. Ze heeft er gewoond en ze reist er nog steeds vaak doorheen. Afrikassi maakt van de kleurrijkste Afrikaanse stoffen unieke creaties zoals originele kleding en handgemaakte woonaccessoires. De kleurrijke invloed van Afrikassi is in het pand ook goed zichtbaar. Mireille Sinds enkele weken is Mireille vrijwilliger bij Spark. Mireille wil graag onderzoeken welk werk nu bij haar past door te doen wat ze leuk vindt en ze wil met dit vrijwilligerswerk weer in het werkritme komen.  Mireille voelde zich vanaf het begin dat ze hier binnenkwam direct op haar plek. “Ik heb een passie voor dansen en ik houd van creatief bezig zijn. De sfeer hier is fantastisch, het is veelzijdig en gezellig en de creativiteit en de energie spatten eraf.” Wat kan een vrijwilliger doen? Spark is vanaf april weer enkele dagen in de week open. Mireille is in de uren dat ze aanwezig is bezig met het klaarzetten van de ruimten voor de verschillende activiteiten. Verder zet ze haar kwaliteiten in als gastvrouw en helpt ze met het schenken van de koffie en thee en het verzorgen van een eenvoudige lunch. Ze wil de komende weken vooral met initiatieven komen om Spark op de sociale media nog meer zichtbaar te maken. “Iedere vrijwilliger die een paar uur in de week creatief bezig wil zijn kan hier uit de voeten: samen activiteiten realiseren, aan de slag in de keuken of de handen uit de mouwen steken in de moestuin. Bovendien zijn er genoeg klussen voor de liefhebber om aan te pakken. Nieuwe activiteiten en helpende handen zijn welkom, want Spark wil zich graag ontwikkelen tot hét feel-good centrum van Groningen. Tekst en beeld: Jan de Koning
Lees meer